晋 晉
jìn
释义
to move forward; to promote; to advance
其他读音: Jìn
surname Jin; the Jin Dynasties (265–420); Western Jin 西晋 Xī Jìn (265–316), Eastern Jin 东晋 Dōng Jìn (317–420) and Later Jin Dynasty (936–946); short name for Shanxi 山西 Shān xī
汉字
含这个字的词
晋升 jìn shēng to promote to a higher position东晋 Dōng Jìn Eastern Jin dynasty 317-420古晋 Gǔ jìn Kuching后晋 Hòu Jìn Later Jin of the Five Dynasties晋安 Jìn ān see 晋安区 Jìn ān Qū晋朝 Jìn cháo Jin Dynasty晋城 Jìn chéng see 晋城市 Jìn chéng Shì晋代 Jìn dài Jin Dynasty晋江 Jìn jiāng see 晋江市 Jìn jiāng Shì晋宁 Jìn níng see 晋宁区 Jìn níng Qū晋书 Jìn shū History of the Jin Dynasty, fifth of the 24 dynastic histories 二十四史 Èr shí sì Shǐ, compiled under Fang Xuanling 房玄龄 Fáng Xuán líng in 648 during Tang Dynasty 唐朝 Táng cháo, 130 scrolls晋县 Jìn xiàn Jin county in Hebei晋源 Jìn yuán see 晋源区 Jìn yuán Qū晋中 Jìn zhōng see 晋中市 Jìn zhōng Shì晋州 Jìn zhōu see 晋州市 Jìn zhōu Shì宁晋 Níng jìn see 宁晋县 Níng jìn Xiàn魏晋 Wèi Jìn Wei and Jin dynasties西晋 Xī Jìn Western Jin dynasty福晋 fú jìn in Qing dynasty, Manchurian word for wife晋铎 jìn duó to be ordained as a priest晋级 jìn jí to advance in rank晋见 jìn jiàn to have an audience with晋爵 jìn jué to join the nobility